Steve

Blog - #42 - Sunday I'm In Love

Leave a Comment

Ξημερώνει...Ξημερώνει Κυριακή...Μην μου λυπάσαι! Καλά τα λέει ο φίλος μου ο Stan...Τι εννοείς Πουλόπουλος? Τον Πουλόπουλο εσύ ρε!

Το "Blog - #42 - Sunday I'm In Love" ξεκίνησε με βάση να γραφτεί άλλο θέμα, αλλά καθώς έγραφα εξελίχθηκε αλλιώς και από του πουθενά μου βγήκε ένα άρθρο που με έκανε να λησμονήσω τα διάφορα είδη Κυριακής που έχω περάσει στη ζωή μου ή που έχω δει να βιώνουν άτομα γύρω μου. Να κάνω μία παρένθεση εδώ ( ) και να πω ότι αυτά τα άρθρα που σκάνε από το πουθενά είναι παρόμοια με τις γκόμενες που από εκεί που δεν το περιμένεις σου δίνουν και κώλο (αυτές τις ονομάζουμε Kinder Έκπληξη). Ναι ξέρω μόνο εγώ θα μπορούσα να αναπτύξω ένα τέτοιο θέμα γιατί όπως λέει και ο Χρήστος, κάθε φορά που ανοίγω το στόμα μου να μιλήσω, "Έχεις πρόβλημα!". Βλέπετε όμως συνήθως Κυριακή έχω έμπνευση και γράφω τα άρθρα μου και είπα να αξιοποιήσω αυτή την εύλογη ημέρα.

Κυριακή λοιπόν...Μια ημέρα που πλέον ξυπνάω σχετικά νωρίς, τραβάω μια μαλακία...έλα πλάκα κάνω...δύο τραβάω, παίρνω καφέ και pancackes από το "Chez Moi" (όσοι είστε Μυτιλήνη να το επισκεφθείτε ή απλά να με ακολουθήσετε σε Instagram για να τα βλέπετε), βάζω μουσική και γράφω αυτά τα υπεργαμάτα άρθρα που τόσο πολύ περιμένετε να διαβάσετε. Οι Κυριακές μου όμως δεν ήταν πάντα έτσι και όπως θα καταλάβετε και εσείς μέσα από αυτό το Blog. Οι Κυριακές με βάση τις ηλικίες και τους ανθρώπους είναι διαφορετικές σε κάθε γωνία της Γης. (Και μετά σου λέει η Γη είναι στρογγυλή...Αχ έρμε Γαλιλαίο!)


Sunday No1

Η πρώτη ονομάζεται "Παιδική Κυριακή" και πιο σημαντική Κυριακή της ζωής μας είναι αυτή που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ και πάντα θα συζητάμε σε στιγμές που το αλκοόλ ρέει στο αίμα μας. Ξέρετε εκεί γύρω στις 4 το βράδυ που κάνουμε αυτές τις βαθιές συζητήσεις, οι οποίες μπορούν να περιλάβουν ότι θέματα θέλετε. Από πολιτικά μέχρι και σκυλιά (ναι δεν ξέρω πως συνδέονται αλλά true story). Κάπου εκεί λοιπόν ανάμεσα στα πολιτικά και τα σκυλιά, μετά το θέμα που γεννά απορίες και έχει τίτλο "Αν τα βυζιά της Λυδίας είναι πιο μικρά από τα κεράσια?! Η απάντηση είναι ΝΑΙ" έρχονται οι αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων τα οποία λησμονούμε όσο μεγαλώνουμε. Ξέρετε τότε που ήμασταν Ευτύχηδες, που δεν μας ένοιαζε τίποτα, που το μόνο μας άγχος ήταν αν θα μπορέσουμε να κάνουμε τα Pokemon πιο δυνατά από τον φίλο μας τον Δημήτρη (δεν θα ξεχάσω τότε που το Combusken σου ήταν 31 level και το εξέλιξες πρώτος...Damn You!), αν ο Ash θα νικήσει τον Gary στο επόμενο επεισόδιο των Pokemon, αν ο Barney ο δεινόσαυρος είναι όντως παιδόφιλος κλπ. Έτσι λοιπόν στο μυαλό μας καταφθάνει η πρώτη μας και αγαπημένη μας Κυριακή που συνδυάζεται και με το Σάββατο. Ήταν εκεί που ξύπναγες στις 6:30 το πρωί (από μικρά στην ανωμαλία), έπαιρνες το πάπλωμα σου στον καναπέ, τυλιγόσουν σαν κουκούλι και έβλεπες παιδικά μέχρι να ξυπνήσουν οι γονείς σου και να σου δημιουργήσουν τη δεύτερη Κυριακή της ζωής σου που είναι και κάτι σαν τραυματική εμπειρία.


Sunday No1.1 (Λες και είναι υποερώτημα σε διαγώνισμα Φυσικής)

Πριν όμως πάμε στην δεύτερη Κυριακή να σημειωθεί ότι αυτή η πρώτη Κυριακή έχει και μία alternative (Γεια σου Άνγκελο, Amanda, Χρήστο) version. Η version αυτή ονομάζεται "Take Me To Church" και όσο και να σας φαίνεται παράξενο την έχω ζήσει. Είναι αυτή η Κυριακή που για έναν περίεργο λόγο σε ξυπνάνε στις 7 για να πάτε εκκλησία και εσύ για έναν ακόμα πιο περίεργο λόγο πας χωρίς να φέρνεις αντίρρηση (Αλήθεια όταν πεθάνουν οι γιαγιάδες ποιος θα πηγαίνει εκκλησία?). Εντάξει μετά σε αποζημιώνουν με το να πάτε σε μία καφετέρια με οικογενειακούς φίλους, όπου παίρνεις σοκολάτα και είσαι σε ξεχωριστό τραπέζι από τους γονείς σου παρέα με τους φίλους σου. Ναι εκείνη τη στιγμή έχεις το βλέμμα "Στα αρχίδια μου σας γράφω και κάνω τον ζωγράφο"  και νιώθεις ένα τσικ στο κάτω μέρος του σώματός σου...Μάντεψε...Στα αρχίδια μου...Εεεε είναι τα αρχίδια σου ήθελα να πω που σε βαραίνουν επειδή έχεις αυτό το βλέμμα.


Sunday No2

Η δεύτερη Κυριακή ονομάζεται "American Sunday" και σου θυμίζει κάτι από την ταινία American Beauty. Ξέρεις εκεί που είναι όλα ρόδινα και ωραία και στους γείτονες θυμίζει την ιδανική οικογένεια, ενώ εσύ που τη ζεις από μέσα ξέρεις ότι δεν είναι έτσι. Ναι στην αρχή όντως ξυπνάτε όλοι μαζί και κάθεστε να φάτε το πρωινό που περιέχει corn flakes, χυμό, φρυγανιές με μαρμελάδα κλπ και να συζητάτε διάφορα. Όμως όλη αυτή η χαρούμενη στιγμή που θυμίζει ταινία αρχίζει σιγά σιγά να γκρεμίζεται από μεγαλύτερο αρσενικό της οικογένειας (ναι κράζω και το δικό μας φύλο...Αι γαμήσου Άγγελε)...Τον πατέρα σου (της μάνας σου)! Είναι εκείνη η στιγμή που ο πατέρας σου αποφασίζει να αρχίσει να διαβάζει την εφημερίδα του. Το τραγικό όμως δεν είναι αυτό, το τραγικό είναι ότι ο πατέρας σου όλη αυτή τη στιγμή είναι με την κλασική αντρική πιτζάμα-μποξεράκι και τότε είναι που το παρατηρείς, γιατί τότε αποφασίζει να κουνήσει τα πόδια του. Εκείνη η στιγμή λοιπόν είναι που σου μένει χαραγμένη στο μυαλό και είναι right in the childhood. Τότε κάνει την εμφάνισή του το ένα από τα δύο αρχίδια του πατέρα σου (το δεξί που είναι και μεγαλύτερο) και κάθεται εκεί και όσο και να μην το θες σε κοιτάει. Είναι σαν να σου λέει "Εεεεε κοίταξε με...Είμαι και εγώ εδώ...Δώσε μου λίγο σημασία...Μήν είσαι αρχίδι!"


Sunday No3

Ευτυχώς τα χρόνια περνάνε (μπορεί και δυστυχώς) και αυτές οι αναμνήσεις που έχουν χαραχτεί στο μυαλό σου φεύγουν και την θέση τους παίρνουν στιγμές από καφέδες που πίνεις με τους φίλους σου, οι οποίοι συνοδεύονται από εφηβικές συζητήσεις που αφορούν τον κώλο της Μαρίας, τα βυζιά της Παναγιώτας, το ανάποδο χελιδωνόψαρο νούμερο 52 της Θεώνης και διάφορα άλλα είτε από τσακωμούς με τους κολλητούς σου για το Pro Evolution. Αυτά όσον αφορά τα αγόρια. Στο αντίπαλο στρατόπεδο έχουμε στιγμές από καφέδες που πίνετε με τις φίλες σας, οι οποίες συνοδεύονται από εφηβικές συζητήσεις που αφορούν την ψωλή του Γιάννη, τον μονάρχιδο Αντώνη (στα αρχίδι σου Αντώνη μου), το ανάποδο κατσαβίδι νούμερο 47 του Κώστα κλπ. Αυτές λοιπόν οι στιγμές εμφανίζονται στις No3 Κυριακές της ζωής μας οι οποίες έχουν όνομα "Friends, Fuck & Pro". Ωραίες αυτές οι Κυριακές, οι οποίες συνεχίζονται έως έναν βαθμό και στα φοιτητικά μας χρόνια.


Sunday No4

Οι Κυριακές μας λοιπόν που συναντάμε στα φοιτητικά μας χρόνια είναι η συνέχεια της Κυριακής νούμερο 3 με δύο μικρές διαφορές. Πρώτον δεν ζούμε το πρωί της Κυριακής, διότι ξυπνάμε μεσημέρι προς απόγευμα και δεύτερον στον καφέ οι συζητήσεις έχουν γίνει πλέον φοιτητικές και αφορούν τον κώλο της Bona, τα βυζιά της Λυδίας και το στριφογυριστό καλαμάκι της Τζίνας. Αυτές οι Κυριακές ονομάζονται "Friends, Fuck & No" όπου το No βγαίνει από το No Money ως φοιτητές που είμαστε.


Sunday No5

Η πέμπτη σε σειρά Κυριακή είναι η "Κυριακή Στο Χωριό". Όχι δεν θα αναπολήσω κάποια Κυριακή που πέρναγα στο χωριό μου, την εκπομπή "Κυριακή Στο Χωριό" εννοώ στο ιστορικό τότε ΕΡΤ3 που ήταν το μόνο κανάλι που έλεγε για την ΠΑΟΚΑΡΑ στα αθλητικά καθώς ήταν από Θεσσαλονίκη. Κορυφαία εκπομπή. Με μία ξανθιά που επισκέπτονταν διάφορα χωριά της Ελλάδας, τους μάζευε στην πλατεία του χωριού, έτρωγε σαν πουτάνα (κανονικά δηλαδή) και γινόταν ντουλα.  (Αχ ωραία χρόνια επί ΠΑΣΟΚ)


Sunday No6

Η Κυριακή που συναντάμε στο νούμερο 6 είναι αυτή που κάνουμε συνήθως όταν διαθέτουμε κάποια παραπάνω λεφτά (παλιά δηλαδή με ΠΑΣΟΚ), καλή παρέα και λίγη παραπάνω τρέλα. Η Κυριακή αυτή λοιπόν ονομάζεται Sunday Funday και τη συνάντησα πρώτη φορά στην σειρά "You're The Worst" (καλούτσικη). Σε αυτή την Κυριακή λοιπόν μαζεύεσαι με την παρέα σου και ένας απο την παρέα (διαφορετικός κάθε Κυριακή) βγάζει ένα πρόγραμμα για όλη την Κυριακή το οποίο ακολουθεί όλη η παρέα μέχρι και το τελευταίο πράγμα που έχουν να κάνουν. Παρακάτω σας παραθέτω μία από τις δικές μου Sunday Funday ως παράδειγμα...


Sunday Funday By Steve

1. Πιες καφέ στην ταράτσα της πολυκατοικίας που μένεις.
2. Κατέβα στο δρόμο και πες στο πρώτο μωρό που θα βρεις ότι είναι υιοθετημένο.
3. Κλώτσα το μωρό για να μην σε καρφώσει.
4. Κάρφωσέ τον στη μάνα.


Sunday No7

Στην Κυριακή No7 θα ήθελα να αναφέρώ την Κυριακή την φίλη της Bona, την Κυριακή ή αλλιώς Κίκο (στείλε να πάμε για καφέ) και την Κυριακή Κοντή Γιορτή, όπου πρέπει να είχαν πολλά ψυχολογικά οι δικοί της για να την βαφτίσουν έτσι. Από αυτή την κατηγορία να σημειωθεί ότι εξαιρείτε ο Κυριάκος (όλοι ξέρουμε ποιον λέω), διότι εδώ είμαστε ΠΑΣΟΚ!


Sunday No8

Ως έβδομη Κυριακή ξαναγυρνάω στο κύριο θέμα μας, το οποίο ήταν το πολυεργαλείο που λέγεται βιταμίνη D. Η βιταμίνη D προέρχεται από το Dick και βάλτε τη στον κώλο σας! Μου θέλετε και επιστήμη στο Steve Hates You All. Εδώ είμαστε Blog με σοβαρά θέματα! Εδώ μιλάμε για τις πουτάνες τις γυναίκες (γεια σου Ειρήνη, Λυδιά, Αθανασία, Δέσποινα), για πούτσες, για το σεξ (που δεν κάνετε) και για ΠΑΣΟΚ! Ακούς εκεί...Έλα εδώ να ακούσεις. Εντάξει θα πούμε και για επιστήμη μην εξάπτεστε. Όλα στον καιρό τους και ο κώλος τον Αύγουστο (τότε είναι η κατάλληλη εποχή για να σας δώσει κώλο...το λέει και ο λαός άλλωστε). Ας πάμε όμως στις Κυριακές, που είναι και το κύριο θέμα του Blog - #42 -. Η Κυριακή νούμερο 8 λοιπόν ή και αλλιώς "ΚΚΚ", είναι η Κυριακή που αναφέρει και ο παιδικός μου φίλος Chandler Bing (μου έλεγε η μάνα μου πότε θα σοβαρευτώ...παιδί που μεγάλωσε με πρότυπο τον Τσάντλερ Μπινγκ τι περίμενες της είπα. Δεν το κατάλαβε.)  έχει να κάνει με την Κυριακή που πολύ απλά ξυπνάς και αυτό. Δεν κάνεις τίποτα άλλο! Δεν σηκώνεσαι καν από το κρεβάτι και σε όποια πρόταση εμφανιστεί (πχ Να Λόλα φάε ένα μήλο) λές ΟΧΙ (πχ ΌΧΙ δεν το τρώω μωρή πουτάνα). Και αν χρειαστεί να πας κάπου θα είναι είτε για τουαλέτα, είτε για να φας, είτε για να πάρεις το λάπτοπ, είτε για να πας στον καναπέ. Είδη πρώτης ανάγκης δηλαδή. Και για να ξες (που λέμε και στο New York) αν βρεθείς σε αυτή την Κυριακή δεν μπορείς να βγεις εύκολα. Σε ρουφάει σαν την τρύπα του Περικλή.

Αυτό ήταν το άρθρο για σήμερα. Αν δεν σου άρεσε στα αρχίδια μου, απλά να σου θυμίσω ότι αύριο είναι Δευτέρα οπότε υπάρχουν και χειρότερα. Το διάβασες Δευτέρα; Άντε γαμήσου ρε μαλάκα Κυριακή το ανέβασα να πας να κάνεις like στη σελίδα να ενημερώνεσαι (https://www.facebook.com/Steve-Hates-You-All-828857557152125/).


Εσείς με ποια Κυριακή ταυτίζεστε; Εγώ πάντως με την Κυριακή Κουτσοσταμάτη! (Μπαίνατε Κουτσοσταμάτη?)


Υ.Γ. Η Άρτεμις έμεινε έκπληκτη που έγραψα και άλλο blog την επόμενη ακριβώς μέρα (άσχετα ότι το έβαλα τώρα διότι έλειπα επαγγελματικό ταξίδι ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΣΟΥ) και μου είπε ότι καλά γράφεις κιάλο στα καπάκια;
Θα ήθελα να απαντήσω ότι τα καπάκια δεν τα γράφω απλά τα μαζεύω για τα παιδάκια με αναπηρία...ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΕΤΑΩ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΝ!!!

Υ.Γ. 2: Η Άρτεμις επίσης είπε ότι μετά το προηγούμενο "Blog - # 41 - Και Τι Α Κάνς; Α Κάτς Α Μαλώις;" στο οποίο μιλούσα για την "Αυτοπραγμάτωση", έχω γίνει πολύ προχώ (λες και παίζουμε στο 10 Λεπτά Κύρηγμα). Εμ Άρτεμις τι είμαστε εδώ; T-Life;




Steve

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου