Steve

Blog - #34 - Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος

Leave a Comment

Τουρου ρου ρου του του του ρου...Διακόπτουμε το πρόγραμμα μας για έκτακτο Blog! Αυτές οι λέξεις ακούγονται κάθε φορά που ανοίγω την τηλεόραση εδώ και λίγες μέρες και τραβάω τα αρχίδια μου από τα νεύρα μου. Εντάξει το ΣΚΑΪ δεν το κάνει αυτό συνέχεια, διότι το πρόγραμμα του έχει διακοπεί από τότε που αποφάσισα ο έρμος να ανοίξω την τηλεόραση μετά από καιρό για να δω Αργεντινή - Κολομβία και τελικά είδα ότι γινόμαστε Αργεντινή! Αστειεύομαι...Δεν βλέπω μπάλα...Πάλι αστείευομαι...Καλά δεύτερο αστείο στο καπάκι (όχι της Λούξ) θα σας τρελάνω όλους! Δεν γινόμαστε Αργεντινή αδέρφια αλήτες πουλιά! (Είπα πουλιά και η Λυδία ξεπετάχτηκε από τη γωνία...Στέλνει σε όλους σας φιλιά και κονδυλώματα!)

Η αλήθεια είναι ότι αυτό το Blog το είχα καιρό στο μυαλό μου για να το γράψω, αλλά όταν το βράδυ της Παρασκευής βγήκε ο Αλέξης (ένας φίλος μου είχε πάει έξω για ποτό) να μιλήσει και να πει ότι πάμε σε δημοψήφισμα λέω: "Steve πάνε για ύπνο αγόρι μου...Μαλακίες λες και εσύ κάθε μέρα, πρέπει να ακούς και άλλες?"

Ας ξεκαθαρίσω όμως κάποια πράγματα πριν ξεκινήσω να αναλύω το Blog - #34 - Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος. Δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα, δεν πρόκειται μέσα από αυτό το άρθρο να ταχθώ υπέρ κάποιου κόμματος, επίσης δεν έχω σκοπό να σας παροτρύνω στο να ψηφίσετε "ΝΑΙ" ή "ΟΧΙ" στο δημοψήφισμα, απλά γράφω αυτό το Blog για να δείξω ότι είμαστε Έλληνες...Βασικά Ελληνάρες! Και πιστέψτε ο η κατάληξη σε -άρες δεν είναι πάντα θετική! (Εξαιρούνται οι κωλάρες, οι βυζάρες και οι μουνάρες)

Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος λοιπόν, και ναι δεν είναι με zombie όπως περιμένετε αρκετοί (αυτός θα είναι ο Δ'). Και όχι ο Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ξεκίνησε με τον Τσίπρα αυτούς τους 5 μήνες που κυβερνάει ή το βράδυ της Παρασκευής με το δημοψήφισμα. Ο πόλεμος αυτός κρατάει χρόνια τώρα πριν ακόμα από την κρίση της Ελλάδας. Ναι αγαπητοί Ελληνάρες όσο και να το γουστάρετε δεν είμαστε πάντα το επίκεντρο του κόσμου. Η ιστορία έχει Αργεντινές, Ιρλανδίες, Ισπανίες, Πορτογαλίες και άλλες χώρες που χτυπήθηκαν από την κρίση. Ναι μέσα σε αυτές ήταν και είναι και η Ελλάδα, η οποία τα τελευταία χρόνια βιώνει μία κατάσταση τραγική, με άτομα όλων των ηλικιών να ζουν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Όλο αυτό το διάστημα πέρασαν διάφορες κυβερνήσεις, με διαφορετικούς πρωθυπουργούς και υπουργούς που υποστήριζαν απόψεις και δεξιές και αριστερές. Και όχι δεν αναφέρομαι από τη χρονιά που άρχισε η κρίση...Δεν είμαστε από τότε σκατά οικονομικά όπως νομίζετε. Η ρίζα του προβλήματος έχει να κάνει λίγο μετά τη Χούντα (παίζει και μέσα), αλλά δεν θα κάτσω να αναλύσω από τότε τα λεφτά που τρώγαμε. Θα πιάσω τα πράγματα από τότε που <<Η χωριάτικη με γυαλιά (Σημίτης)>> αποφάσισε να μπούμε στο ευρώ και την Ε.Ε.. Ήταν 2002 με τη δραχμή να είναι ένα ικανοποιητικά ισχυρό νόμισμα μέχρι τότε, αλλά ο αγαπητός σε όλους τότε πρωθυπουργός έκρινε αναγκαίο να κάνει ένα βήμα παραπάνω και να πάρουμε ένα νόμισμα με ένα δάνειο (ναι πήραμε τότε) που θα έχει επιτόκιο 400%, πράγμα το οποίο ήταν αδύνατον να ξεπληρωθεί και ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός το γνώριζε, ο κόσμος ήταν ανημέρωτος. (Ευτύχης που λένε και στο χωριό του Γιώργου)

Αφού λοιπόν μαζί τα φάγαμε (οοοο ναι) η κρίση μας χτύπησε την πόρτα. Όταν βάζεις ανούσια επιδόματα, μισθούς που δεν πρέπει και δεν κάνεις καλή διαχείριση αυτά παθαίνεις. Και ναι μαζί τα φάγαμε, για δύο απλούς λόγους. Πρώτον γιατί ψήφιζες τα ίδια σκατά ενώ ήξερες τι ήταν και δεύτερον γιατί αν σε βόλευε ο κώλος σου έτρωγες και εσύ. Αυτή την κρίση λοιπόν είχαμε την φαεινή ιδέα σαν έξυπνος λαός που είμαστε να την αντιμετωπίσουμε παίρνοντας δάνειο για να ξεπληρώσουμε άλλο δάνειο και μετά πάλι η ίδια τακτική που στο τέλος όλο αυτό δεν οδηγούσε πουθενά και θύμιζε γυναικεία λογική.

Ο Γιωργάκης (ΓΑΠ) δεν μπόρεσε (btw Αλέξη έβγαλες σωστό τον ΓΑΠ που ήθελε δημοψήφισμα το 2011 και τον έδιωξαν...Τον ΓΑΠ ρε εσύ?), ο Σαμαράς συνέχισε στο ίδιο βιολί και έτσι έπαιρνε και άλλα μέτρα με αποτέλεσμα ο λαός να στραφεί προς τα αριστερά και να βγάλει τον Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργό της Ελλάδος το 2015 με την ελπίδα ότι κάτι θα βελτιωθεί (Άσχετα αν ήταν εμμέσως πλην σαφώς το νέο ΠΑΣΟΚ). Μέχρι εδώ όμως αυτά τα ξέρετε... Ο σκοπός του Blog - #34 - Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είναι όμως να σας θυμίσω τα παλιά, αλλά να καταλάβετε είναι τι γίνεται πάνω κάτω, κλείνοντας την τηλεόραση, βγάζοντας τις παρωπίδες και κάνοντας λίγο τον συνήγορο του διαβόλου προς όλες τις πλευρές.

Αρχικά, Αντώνη Σαμαρά δεν μπορείς να κατηγορείς μία κυβέρνηση 5 μηνών ότι κορόιδεψε τον κόσμο από τη στιγμή που εσύ και οι παρόμοιοι σου κοροϊδεύετε τον κόσμο τόσα χρόνια. Δεν λέω ότι φταίτε μόνο εσείς για την κρίση, γιατί βεβαίως βεβαίως ένα μερίδιο ευθύνης και μεγάλο μάλιστα το έχουμε και εμείς που σας ψηφίζαμε τυφλά τόσα χρόνια για ένα εύκολο εισόδημα.

Κύριε Τσίπρα είχατε πει σε προεκλογικό αγώνα ότι λεφτά υπάρχουν ως ένας άλλος ΓΑΠ και από ότι είδαμε λεφτά δεν υπάρχουν. Δεν φταίτε όμως εσείς. Το ότι λέτε ψέματα το γνωρίζαμε. Απλά οι ψηφοφόροι σου ήλπιζαν ότι θα είσαι διαφορετικός από τους άλλους. Είχαν μία ελπίδα ότι θα τα πάτε καλύτερα από τους άλλους, διότι αποτελείται μία διαφορετική λύση, ένα διαφορετικό πρόσωπο. Έτσι, στις εκλογές ο δρόμος προς τις κάλπες έδειχνε ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα να είστε ο νικητής. Φυσικά σε 5 μήνες δεν μπορούμε να σας κατηγορήσουμε τελείως ότι καταστρέψατε τη χώρα, γιατί δεν είναι έτσι όπως τα λένε τα ΜΜΕ. Τόσα χρόνια η χώρα καταστρέφεται και όλα μέλι γάλα. Τώρα γιατί τόσος ντόρος? Μήπως επειδή κύριε Τσίπρα αποτελούσατε την τελευταία ελπίδα στα μάτια του ελληνικού λαού?

Και εδώ έρχεται να δείξει ο ελληνικός λαός πόσο ηλίθιος είναι. Αφού λοιπόν είδαμε όλη αυτή η κατάσταση ότι είναι χάλια και όλο αυτό το παιχνίδι μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας έδειχνε να συνεχίζεται χωρίς κάποιο φως στο τούνελ (όχι αυτό που βλέπεις Άγγελε), πολλοί Έλληνες ανέφεραν είτε πάνω στα νεύρα τους είτε μετά από λίγη σκέψη να γίνουμε και πάλι ανεξάρτητοι και να γυρίσουμε στη δραχμή ώστε να μην χρωστάμε. Δεν είμαστε όμως ηλίθιος σαν λαός, επειδή ξεστομίσαμε κάτι τέτοιο. Είμαστε ηλίθιος σαν λαός, γιατί τώρα που μας δίνεται αυτή η ευκαιρία να γίνουμε ανεξάρτητο κράτος μέσω του δημοψηφίσματος αν ψηφίσουμε ΟΧΙ, τώρα είναι που κάνουμε πίσω. Και ο λόγος? Διότι όλα γύρω μας είναι κανονισμένα και καθοδηγούνται με τέτοιον τρόπο ώστε να φοβηθούμε και επίσης η τακτική να μας χτυπήσουν στην ελληνική νοοτροπία του <<βολέματος>> πιάνει αρκετά.

Αλλά εσείς επαναστάτες του facebook και των διάφορων άλλων ΜΜΕ και social media (πολιτικοποιήθηκε και το Μαράκι που αν την ρωτούσες στο Λύκειο τι θα ψήφιζε θα σου απάνταγε "Μόνο Κώλο") ξέρετε τι σημαίνει να ψηφίσεις ΝΑΙ και ΟΧΙ? Πιστέψτε με, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό από εσάς δεν ξέρει τι του γίνεται και είναι λογικό, διότι το δημοψήφισμα είναι όντως κάτι παρόμοιο με αυτό του ΓΑΠ. Γιατί το λέω αυτό? Διότι αυτός δεν ήξερε να μιλάει και αυτοί δεν έχουν διευκρινίσει τι εννοούν. Το δημοψήφισμα λοιπόν αρχικά έμοιαζε μπερδεμένο. Δεν έλεγε εξ αρχής αν αυτό το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ μας βγάζει από το ευρώ ή την Ευρώπη ή αφορά τα μέτρα και το αν συμφωνούμε ή όχι. Από ότι όμως είπαν τις τελευταίες ημέρες αφορά αν είμαστε σύμφωνοι με τα μέτρα.
Αν λοιπόν ψηφίσουμε ΟΧΙ και χρεοκοπήσουμε ή δηλώσουμε πτώχευση (όπως θέλετε πείτε το) εκτός Ευρώπης, τότε θα ξεκινήσουμε πάλι από το μηδέν και θα είμαστε αναγκασμένοι να βγάλουμε ένα νέο νόμισμα (δραχμή, ρούβλια, γιεν, σκατά από σκαντζόχοιρο) για να κινηθούμε. Με αυτή την επιλογή θα περάσουμε μία δύσκολη 5ετια μπορεί και παραπάνω μέχρι να ορθοποδήσουμε και να γίνει ανάπτυξη. Και θα μας πάρει τόσο καιρό, διότι αυτή την χρονική στιγμή δεν έχεις ένα ισχυρό νόμισμα να σταθείς στα πόδια σου, γιατί έχει χαθεί η αξία της δραχμής. Παλιά 1 ευρώ = 345 δραχμές. Τώρα 1 ευρώ μπορεί και να είναι 1500 δραχμές και μπορεί και παραπάνω σε σημείο που ο μισθός των Ελλήνων εργαζομένων να αγγίζει το 1.000.000. (Μην χαίρεστε δεν θα έχει την ίδια αξία.)
Όσον αφορά το ΝΑΙ αποτελεί χρεοκοπία μέσα στην Ευρώπη (όπως είμαστε τώρα πάνω κάτω) με το αγγούρι να παραμένει στον κώλο και να έρχονται νέα μέτρα με νέο κούρεμα καταθέσεων. Με αυτή την χρεοκοπία λοιπόν θα γίνει ακόμα χειρότερη η κατάσταση και θα συνεχίσουμε στο ίδιο βιολί μόνο που με το κούρεμα μπορεί τα λεφτά που έχεις στην τράπεζα (π.χ. 10.000) να πάνε στο μισό (5.000).

Με το να μείνουμε λοιπόν στο ευρώ και την Ε.Ε θα έχουμε λεφτά να κινηθούμε, αλλά δεν θα είναι πάλι αρκετά όπως είναι τώρα και μπορεί και λίγο χειρότερα. Διότι τα λεφτά, δεν τα κόβουμε εμείς. Μας τα στέλνουν απέξω οπότε θα εξακολουθούν να στέλνουν. Αν δεν μείνουμε όμως την άλλη εβδομάδα που θα ανοίξουν οι τράπεζες δεν θα έχουν μέσα τίποτα μέχρι να κόψουμε νόμισμα και να γίνει η κατάλληλη αναλογία ευρώ/δραχμής.

Τώρα θα μου πείτε...Καλά ο πρωθυπουργός δεν ανησυχεί για όλα αυτά? Πως είναι δυνατόν να μας οδηγεί σε μία τέτοια κατάσταση? Γιατί πάει σε capital control? Δεν ανησυχεί για τα λεφτά του? Μην άγχεστε αγαπητοί αναγνώστες. Ο Αλέξης μας τα έχει κανονισμένα. Μπορεί να βγάζει όσα λεφτά θέλει από το εξωτερικό, διότι όσοι κατέχουν κάρτες εξωτερικού δεν έχουν περιορισμό στις αναλήψεις. Τι νομίζατε? Θα έβαζε φωτιά σε μία χώρα χωρίς να σώσει τον κώλο του?

Αλλά η παραπάνω αναφορά στις κάρτες εξωτερικού δεν είναι η μόνη "Πουστία" του πρωθυπουργού μας. Η άλλη "Πουστία" είναι ότι χρησιμοποιεί το δημοψήφισμα για να δείξει ότι είναι υπέρ της Δημοκρατίας, ενώ αν το σκεφτείτε καλά το κάνει γιατί ο ίδιος φοβάται να πάρει όλη την ευθύνη (δεν είναι σαν τον Καραδήμο βλέπετε) και ρίχνει το μπαλάκι στον λαό. Έτσι, όποια απόφαση και αν παρθεί εν μέρει νίπτει τα χείρας του.

Η σκέψη που τριγυρνάει όμως ανάμεσα στο δίλημμα ευρώ-δραχμής είναι άλλη. Είναι πως θα αντέξουμε τόσα χρόνια που θα είναι δύσκολα οικονομικά, μέχρι να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας. Γιατί ρε γαβ γαβ τώρα πως είσαι δηλαδή? Εδώ και 5 χρόνια έχω βαρεθεί να σας ακούω ότι δεν έχετε λεφτά, ότι τα βγάζετε πέρα δύσκολα και διάφορα τέτοια. Δηλαδή ποια η διαφορά? Βασικά υπάρχει διαφορά. Αν έχουμε δικό μας νόμισμα θα είναι πιο εύκολο να πάμε σε ανάπτυξη και σε παραγωγή προϊόντων από ότι τώρα. Αλήθεια δεν αναρωτηθήκατε τόσα χρόνια που σκατά πήγαν αυτά που παρήγαγε η Ελλάδα επί σειρά ετών? Γιατί πλέον είναι ελάχιστα, ενώ έχουμε άφθονα. Μας ανάγκασαν μήπως? Λέω εγώ μήπως...

Επιπλέον, θα ήθελα να σας ζητήσω να μην ξαναπείτε αυτή την παπαριά ότι πτωχεύουμε επειδή δεν έχουμε να πληρώσουμε τις συντάξεις. Πιστέψτε με αλλά τόσο καιρό είμαστε ήδη στην πτώχευση. Και γιατί το λέω αυτό? Όταν το μέλλον της χώρας σου (τα νέα παιδιά) ξέρουν ότι έχουν ένα δύσκολο και μπορεί κατεστραμμένο μέλλον όλα καλά? Όταν οι γύρω σου, οι συνάδελφοί σου, αλλά και εσύ ο ίδιος έχεις να πληρωθείς κάποιους μήνες αυτό δεν δείχνει πτώχευση? Δηλαδή γιατί η καθυστέρηση σύνταξης ενός μηνός είναι πτώχευση και η καθυστέρηση μισθών 5 μηνών δεν είναι?

Πάντως όσοι ψηφίσουν, η αλήθεια είναι ότι θα κοιτάξουν το δικό τους καλό. Και να παρατηρήστε λίγο στα πρόσωπα των γύρω σας θα δείτε ότι αυτοί που καίγονται περισσότερο να ψηφίσουν ΝΑΙ και να μείνουμε στην Ε.Ε. είναι αυτοί που έχουν λεφτά συνήθως. Η ψήφος στη κάθε περίπτωση δεν πρέπει να είναι εν βρασμώ ψυχής, ένα βαρύγδουπο όχι θα έχει σίγουρα πολύ δύσκολες συνέπειες στον ήδη καταπονημένο ελληνικό λαό, από την άλλη ένα πιθανό ναι σίγουρα θα εξασφαλίσει μια χρηματοδότηση από τους εταίρους, αλλά θα συνεχίσουμε να έχουμε μία χώρα που ασφυκτιά καθώς θα παραμένει υποχείριο. Αμερική, Γερμανία και άλλες χώρες μας θέλουν μέσα όχι μόνο γιατί έχουν κέρδος από εμάς αλλά και γιατί αν ξεσηκωθούμε και φύγουμε εμείς τότε μπορούν και άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα μας. Α και που είστε...Εσείς που λέτε για συμμαχία Ρωσίας και Ελλάδας κρατήστε μία πισινή. Αν γίνει ποιος σας είπε ότι θα είναι όλα τόσο ρόδινα???

Πάντως η κατάσταση είναι τραγική. Κάθε μέρα βλέπεις πρόσωπα προβληματισμένα, τα οποία συζητούν κάθε ημέρα τα ίδια πράγματα με την ελπίδα ότι θα αλλάξει κάτι. Και όμως οι άνθρωποι μεγάλοι ηλικίας λένε διάφορες απόψεις, τις οποίες τις ακούς και λες δεν γίνεται να είναι τόσο χαζοί. Δεν γίνεται να μην βλέπουν μπροστά τους και να κάνουν τα ίδια λάθη. Και όχι μόνο αυτό αλλά κάθονται και μαλώνουν σαν τους πολιτικούς στα πάνελ. Για ποιο δημοψήφισμα μιλάμε λοιπόν σε μια χώρα όπου επικρατεί εσωτερική διχόνοια. Οι μεν(μνημονιακοί) είναι συνεχώς διχασμένοι με τους δε ( μη-μνημονιακούς), η χώρα βρίσκεται ένα βήμα, κυριολεκτικά, πριν το γκρεμό και αντί να υπάρχει εθνική συνένωση βρισκόμαστε σε μία εμπόλεμη κατάσταση. Πόσο ηλίθιοι παίζει να είμαστε δηλαδή σαν λαός??? Γιατί δεν κάθεστε κάτω μία φορά να τα λύσετε για το κοινό καλό??? (Πάρε παράδειγμα Ισπανία)

Τέλος θα ήθελα να τονίσω για ακόμη μια φορά ότι δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα, δεν πρόκειται μέσα από αυτό το άρθρο να ταχθώ υπέρ κάποιου κόμματος και επίσης δεν έχω σκοπό να σας παροτρύνω στο να ψηφίσετε "ΝΑΙ" ή "ΟΧΙ" στο δημοψήφισμα, διότι δεν τα γνωρίζω όλα τόσο σωστά ώστε να βγω δημόσια και να υποστηρίξω κάτι όπως κάνετε πολλοί στα social media επειδή απλά ακούσατε μία άποψη από κάποιον. Η άποψη εξάλλου ως γνωστόν είναι είναι σαν την κωλοτρυπίδα...Όλοι έχουν από μία! Απλά άλλη φορά πριν μιλήσετε να θυμάστε...Η ημιμάθεια είναι χειρότερη και από την αμάθεια!

Εδώ κλείνω λοιπόν με ένα ερώτημα (δεν θέλω να καταντήσω και εγώ σαν το ΣΚΑΙ και να γράφω όλη μέρα για αυτό το θέμα)...Ποιος είπε ότι οι πόλεμοι γίνονται μόνο με όπλα???

Υ.Γ. 1 : ΝΔ ΜΑΤ ΣΥΡΙΖΑ ΑΤΜ...Αυτή δεν είναι χώρα...Ο τηλεκύβος είναι!!!

Υ.Γ. 2 : Σε ένα παράλληλο σύμπαν το ΚΚΕ είναι σε αυτό το σύμπαν!

Υ.Γ. 3 : Σε ένα παράλληλο σύμπαν η εκκλησία είναι σε αυτό το σύμπαν!

Υ.Γ. 4 : Συνταξιούχοι τζάμπα πηγαίνετε έξω από τις τράπεζες...Δεν θα στείλουν...Εεεε δεν θα ανοίξουν!

Υ.Γ. 5 : Οι Αρίστεροι πέρα από τα αστεία είναι οι πιο βολεμένοι στις δημόσιες υπηρεσίες.

Υ.Γ. 6 : Αν ανατρέξετε στην ιστορία θα δείτε ότι το 1895 η ατάκα "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν" ειπώθηκε από τον τότε πρωθυπουργό, Χαρίλαο Τρικούπη, που ήταν στην εξουσία για 5 μήνες...όσο και ο Τσίπρας δηλαδή! Τα έλεγε ο Λιακόπουλος!!!

Υ.Γ. 7 : Α και που είστε...Αν πραγματοποιηθεί νέα συμφωνία μέσα στις επόμενες μέρες πιστέψτε με δεν είναι κάτι θετικό όπως πολλοί θα υποστηρίξουν. Πάλι αγγουράκι θα φας...Απλά εκεί που θα νομίζεις ότι δροσίζεσαι καλά θα κάνεις να κοιτάξεις και τον κώλο σου...Στην κυριολεξία!




Steve

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου