Steve

Blog - #23 - Bon-a-ppétit

Leave a Comment
Ωχ δεν σας είδα! Και εσείς εδώ? Αγαπητοί μου αναγνώστες και άλλες τέτοιες μαλακίες! Blog #23 λοιπόν και Bon-a-ppétit που έλεγαν και στο χωριό μου! (Όχι το Πλατύ Ημαθίας...Αυτό είναι της Λυδίας...Το χωριό...Όχι το μουνί, γιατί και αυτό πλατύ είναι!)

Ο έρωτας λένε περνάει από το στομάχι...αλλά τι γίνεται όταν η προκομμένη κοπέλα που διάλεξες δεν το έχει και πολύ με την μαγειρική? Τι γίνεται όταν το φαγητό εκτός από το στομάχι περνάει στο έντερο και σε οδηγεί στην τουαλέτα με το που το φας? Επιστήμονες, χημικοί, φυσικοί, τεχνιτοί, σκίστε τα πτυχία σας και βάλτε τα στο σουτιέν της Λυδίας (θα βρείτε αρκετό χώρο σε αντίθεση με το σουτιέν της Ειρήνης που δεν μπορείς ούτε μπάσκετ με χαρτάκια να παίξεις...οι συμμαθητές σου αλήθεια που έκαναν προπόνηση?), γιατί μόλις αποδείχθηκε ότι το πιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο δεν είναι η ταχύτητα του φωτός, αλλά το κόψιμο που σε πάει μόλις φας από τα χεράκια της Bona! Ούτε το φως δεν προλαβαίνεις να ανάψεις! Απλά σκέψου να την έχεις παντρευτεί και στα γεράματα να σου μαγειρεύει να φας και να έχεις και Aλτσχάιμερ...Να τρέχεις και να μη θυμάσαι για πού!!! (Θα στην φέρω Μελίνα καμιά φορά στην Πάτρα να σου μαγειρέψει, μπας και χέσεις και εσύ σαν άνθρωπος! Α και πολλά υγρά να πίνεις! Τώρα τι υγρά ακριβώς θα είναι δεν ξέρω...Ρώτα καλύτερα την Σωτηρία και την Βίκυ που ξέρουν από αυτά...Βίκυ ακόμα τα ρεύεσαι από το καλοκαίρι ε?!)

Είχα την τιμή λοιπόν να δοκιμάσω 5 διαφορετικά πιάτα της Bona (είχε ένα σιέλ...όπως το βρακί της, ένα μπεζ όπως το σουτιέν, ένα ροζ, ένα άσπρο με μαύρες ρίγες και ένα μαύρο με άσπρες ρίγες...εντάξει σου πέφτει σαν κεραμίδα στο στομάχι αλλά ok) μέσα σε 5 μέρες. Σαν το κάτι ψήνεται ένα πράγμα! Στο τέλος βέβαια δεν έφερε κλαρίνα, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι (If you know what I mean)..!!!

Πρώτο πιάτο ήταν καμένες πατάτες με αυγά! Ας το θεωρήσουμε ορεκτικό! Οι πατάτες από το κάψιμο έβγαιναν έξω από το τηγάνι για να τρέξουν να σωθούν (όπως έχει πει και ένας σοφός της εποχής μας "Το φαγητό το οποίο θέλει να φύγει και φεύγει να το τρώτε πρώτο για παραδειγματισμό!"), τα αυγά χάθηκαν από το τοπίο μόλις έπεσαν στο τηγάνι και κάναμε αυγά μάτια να τα δούμε. Εντωμεταξύ το είχε δει Μποτρίνι, όχι επειδή συνέχεια βρίζει (αγαπημένη φράση πούτσες μπλε) απλά αντί για ελαιόλαδο ήθελε ηλιέλαιο και η αντίδραση μου να κοιτάξω έξω από το παράθυρο από ότι φάνηκε δεν ήταν η σωστή (επειδή είχε συννεφιά μάλλον...Όχι?). Με τα πολλά dinner is served bitches!

Συμπέρασμα: Με τόσο αλάτι θα πεθάνουμε από διαβήτη μαλάκα!
Βαθμός: 3

Δεύτερο πιάτο ήταν κρέπες γλυκές και αλμυρές. Ας το θεωρήσουμε κάτι σαν δεκατιανό! Για ακόμη μία φορά η Bona μας έδειξε τις τεχνικές της στο τηγάνι. Το να καίει φαγητά με το τηγάνι το έχει για πλάκα. Κανόνισε να μου κάψεις καμία μέρα το πουκάμισο, γιατί θα υποψιαστώ και εκεί τηγάνι. Όποτε έβαζε τη ζύμη στο τηγάνι δεν υπήρχε περίπτωση να μην την κάψει. Πάλι καλά που έφτιαξα και εγώ μερικές κρέπες και επιτέλους dinner is served bitches!

Συμπέρασμα: Λέει και καλά ότι η πρώτη κρέπα βγαίνει με πολύ λάδι...Δικαιολογίες...Να ξέρεις ότι με πήρε η μάνα μου τηλέφωνο και είπε ότι το Seat Ibiza θέλει αλλαγή στα λάδια...Τι λες θα φτιάξεις καμία κρέπα?
Βαθμός: 3

Τρίτο πιάτο, το οποίο ήταν και το κυρίως πιάτο ήταν η καρμπονάρα. Καλά εδώ έβαλε όλη της την τέχνη, ξεκίνησε με όρεξη και μεράκι (Γεια σου Μαιράκι τι κάνεις? Καλά? Στείλε ένα μήνυμα ή έστω τηλεφώνα!) και μου έδειξε για ακόμη μία φορά πόσο καλή είναι στην κουζίνα (όχι πάνω στην κουζίνα, αν και εκεί δεν είχα παράπονο). Της το παραδέχομαι πάντως...Η καρμπονάρα ήταν φανταστική! Απλά δεν υπήρχε! Όχι δεν κατάλαβες...Δεν υπήρχε στην κυριολεξία!!! Δεν την έφτιαξε τελικά ποτέ...Δεν έδεσε η σάλτσα λέει, γιατί δεν ήταν καλή η σκόνη από το σουπερμάρκετ! Έτσι το λέμε τώρα...Όχι ότι δεν ξέρει να φτιάχνει! Να ξέρω και εγώ άλλη φορά που θα βαριέμαι να μαγειρέψω να κατηγορώ τα προϊόντα. Π,χ. Ήσουν κακό κοτόπουλο αυτά τα Χριστούγεννα...Spanking ναι! Όπα ξέφυγα! Dinner is not served bitches!

Συμπέρασμα: Ελπίζω την άλλη φορά που θα φτιάξεις καρμπονάρα να είναι όντως καρμπονάρα και να μην είναι καρβουνάρα!
Βαθμός: 3

Για τέταρτο πιάτο, το οποίο ήταν ένα βήμα πριν το γλυκό, η Bona αποφάσισε να φτιάξει άνθος αραβοσίτου με γεύση σοκολάτα! Εντάξει εδώ το πέτυχε δεν έχω παράπονο...Μύριζε κάυλα (ή γκάυλα για μερικούς)! Θυσίαζα και το πουλί μου εκεί μέσα! Βέβαια όταν το χύσαμε στο μπολ (ακούστηκε κάπως) δεν μπορείτε να φανταστείτε τι εικόνα είχα στο μυαλό μου! Το βάλαμε λοιπόν στο ψυγείο για να κρυώσει, όπως το δέρμα ενός Εσκιμώου (σαν της Bona δηλαδή) ένα πρωί του Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή και μετά από λίγες ώρες ήταν έτοιμο και dinner is served bitches!

Συμπέρασμα: Άνθος αραβοσίτου "Εγκωμίτης" (μην κάνουμε και διαφήμιση)...Τι πιο φρέσκο και υγιεινό?! (Από τα χέρια της Bona βέβαια δεν ξέρω κατά πόσο είναι φρέσκο και υγιεινό!) 
Βαθμός: 3 

Πέμπτο και τελευταίο πιάτο, το οποίο ήταν το γλυκό και όπως ισχυρίζεται ο Jamie Oliver της Καμάρας ότι αποτελεί την σπεσιαλιτέ της, ήταν το υγρό cake σοκολάτας. Τώρα το υγρό δεν το πολυκατάλαβα όταν μου το είπε πρώτη φορά...Λέω τι γίνεται? Θα χύσει μέσα? Τελικά ήταν ένα σκούρο καφέ πράγμα (όχι αυτό που νομίζεις) το οποίο είχε φουσκώσει σαν τα αρχίδια μου! Μόλις το έβγαλε από τον φούρνο μου θύμισε στην όψη ένα παστίτσιο με ελιές που είχα φάει στο ΤΕΙ στο πρώτο έτος, αλλά τελικά το ίδιο συμπέρασμα που έβγαλα τότε έβγαλα και τώρα. Δεν ήταν ελιές, αλλά κομμάτια κάρβουνου. Εντάξει για την Bona ήταν συνηθισμένο! Ένα σορό καμένα είχε φτιάξει. Απλά μία παράκληση προς την μαγείρισσα που διαβάζει αυτή την στιγμή αυτό το άρθρο...ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!! ΤΙ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ (ΟΧΙ ΜΠΛΕ)??? ΣΕ ΑΝΘΡΑΚΟΡΥΧΕΙΟ ΔΟΥΛΕΥΕΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ???
.
Συμπέρασμα: Ο καφές σε συνδυασμό με το υγρό cake σοκολάτας για πρωινό είναι κάτι σαν τον φραπέ με το τσιγάρο...Ναι αγάπη μου έρχομαι...Συγνώμη αλλά με φωνάζει η τουαλέτα!!!
Βαθμός: 3

Την επόμενη φορά σκεφτόταν να φτιάξει αρακά (η Μελίνα ήρθε σε οργασμό...καιρός ήταν!), αλλά τελικά αποφάσισε να πάρει τα μπαλάκια και να παίξει πινγκ πονγκ δωματίου. (Του αρακά τα μπαλάκια...Όχι του Μπάρμπα Στάθη!)

Πέρα από την πλάκα (στην Ακρόπολη) στις μέρες μας η κοπέλα που μαγειρεύει αποτελεί είδος προς εξαφάνιση και κοντεύει να φτάσει ακόμα και το φαινόμενο των χαμένων βυζιών (Λυδία γιατί δεν γράφεις ένα βιβλίο πάνω σε αυτό?)! Γιαυτό ότι και να μαγειρέψει σκάστε και φάτε και ας μοιάζει σε όψη με αυτά που φτιάχνει η Βιργινία. Και μην φοβάστε...Το τηλέφωνο δηλητηριάσεων είναι 2107793777!

Υ.Γ. 1 : Bona μην θυμώσεις γιατί blogger θέλεις...Blogger θα λάβεις!!!

Υ.Γ. 2 : Αθανασιά (που λέει και ο λαός) μάθε στην Bona πως αυτοκτονούν τα φαγητά (R.I.P. Πούτσα...εεεε Πίτσα ήθελα να πω αν και εσύ Αθανασία είσαι συνηθισμένη και στα δύο!)

Υ.Γ. 3 : Ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν, ίδωμεν...Θα το γράφω μέχρι να σου αρέσει my favourite fan! Οι άλλες fan μην άγχεστε (όπως λέει η Τζίνα ότι είναι το σωστό, επειδή λέει βγήκε από κάτι χωριά με τροπικά δέντρα τα οποία υποβόσκουν σε ένα χωράφι στην Ξυλοκερατιά...όχι?), ο γιατρός απ' την Καρδίτσα που γιατρεύει τα κορίτσα (άντε Αργύρη σε έφτιαξα πάλι)!

Υ.Γ. 4 : Το ξέρω ότι έχω κάποιες φράσεις του Μαλιάτση σε αυτό το άρθρο, αλλά Daz Cooking Madafakaaaa! (Επίσης όποιος μου ξαναπεί ότι μοιάζω λίγο με Mikeus σε αυτά που γράφω θα γίνει της Λυδίας...Ευχαριστώ!)

Υ.Γ. 5 : Τι νόμιζες Δάφνη? Ότι σε ξέχασα? Χρόνια πολλά και ότι επιθυμείς (μεγαλύτερα βυζιά και μία κοιλιά που να μην θυμίζει έγκυο όταν τρως ίσως?! Η τρίτη ευχή σου ξέρουμε καλά και η δύο ότι είναι το μεγάλο σου όνιρο!)! Σου εύχομαι να βρεις και εσύ έναν όμορφο, πετυχημένο, έξυπνο, με χιούμορ και μεγάλα προσόντα σαν εμένα! Όχι?




Steve

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου